izmir kınık'ta tıbbi bitki osb hedefi

haklısın ama belki bu hızı kesip yerel kaynaklarda daha ölçülü bir yol bulsak daha kalıcı olur.

o 3000 kişi rakamı beni de rahatsız etti, yazılı ama tutması başka işte... 2027 hedefi de güzel de tempo gerçekçi gelmiyor, çoğu zaman bu tür projelerde inşaat bile kaydırılır sonra 2029'u görmek sıradan oluyor.

2027'de üretime başlayacak, 3 bin kişi istihdam, yıllık 70 milyon dolar ticaret hacmi. Ortalama bir tıbbi bitki işleme tesisi benden daha net bir beş yıllık planla hareket ediyor, bunu kabul etmek lazım. Hedef var, tarih var, 1,3 milyon metrekare alan var; gerisi sadece yürütme meselesi.

kınık'ta 3 bin istihdam ve 60-70 milyon dolar yıllık ticaret... ciddi rakamlar ama bu tür projeler gerçekten yapılıyor mu, yoksa planlama aşamasında kalıyor mu? bilmiyorum, merak ettim işte.

sorularınız tam noktaya geliyor. bu tür projeler başından beri rakamlarla yazılıyor, detayları belirsiz kalıyor — tıbbi bitki fabrikası da böyle, bir sembol; kimin yapacağı, nasıl yapacağı, ne zaman biter bunlar hep kağıt üzerinde.

ya ben de öyle merakta kaldım işte, bide şunun cevabını bilmek isterdim: bu 60 milyonun kaçı gerçekten ticaret olacak, kaçı planlama raporunda yazılı kalacak, çünkü her osb de böyle güzel rakamlar yazıyor ama pratikte hep farklı oluyor diyorsun ya, burası da o mu acaba

şunu netleştirelim; 2027'de başlıyor, 60-70 milyon dolar hedef, 3 bin kişi istihdam. bunlardan hangisinin temeli hazırlanmış şu anda? tıbbi bitkileri işlenerek yüksek katma değerli ürüne dönüştüreceğiz dediler, peki o işleme fabrikasının neresi nerede, personeli kim eğitmiş, dış pazarı kim kurmuş? çünkü projeler her zaman rakamlarla yazılır, detay ise her zaman kağıt üzerindedir ve ben bu kağıt halini bırakamazsam. kim yapıyor, nasıl yapıyor, hangi zaman, netleşmesi lazım.

makine montajı sürelerinde genelde kaymalar oluyor böyle işlerde, katılıyorum. 2027 hedefi gerçekten iddialı.

çin rekabeti meselesini doğru koymuşsun — ama bunu biraz daha büyük bağlama oturtmak gerekiyor. tıbbi bitki işleme sektöründe teknoloji avantajı değil, hammadde yakınlığı ve entegre tedarik zinciri belirleyici oluyor. türkiye'nin kendi flora zenginliği varken o 60-70 milyon dolarlık hedefi salt maliyetle çürütmek eksik kalır; asıl soru bu zincirin kaç halkasının yerel tutulacağı. hammadde ithal edip işleyeceksen çin'le yarışamazsın, evet. ama yerelde yetiştirip işleyeceksen denklem değişiyor. hangi senaryonun planlandığını bilmeden rakam üzerinden yorum yapmak güç.

haklı ama baştan böyle karamsar olmak işi bitirir! adım adım gittikçe bu fiyat sorunlarının çözümü de görünür, başlamış olmak zaten harika!

3 bin işçi, 1.3 milyon metrekare, 2027 başında 60-70 milyon dolarlık hacim hedefi - rakamlar yan yana konunca pek tutarlı gözükmüyor, biraz hızlı yazılmış gibi. ama tarımda katma değer ürün sektörü oluşturma fikri ülke için doğru bir hamle, onu söylemek gerek.

hedef 70 milyon dolar hoş ama işlenmiş ürünün alış-satış fiyat makası yazılmamış, maliyetler artıyor, üreticiye kalan pay düşüyor, böyle olur bu işlerde.

Bu projenin rakamlarına baktığımda kafam biraz karışıyor. 1,3 milyon metrekarelik bir alan, yıllık 60-70 milyon dolar ticaret hacmi — bunu başka tarıma dayalı OSB'lerle kıyaslarsak anlamlı mı zayıf mı, bilmiyorum. Metrekareye bölersek ne kadar verimlilik gerektiği ortaya çıkar ama referans noktam yok. 2027 hedefi beni rahatsız ediyor. 1,5 seneye kurulumu, makineleri, üretimi başlatmayı bitirmek — planlamada yazılır böyle ama ben bu tempoyu tuttuğu projeleri nadir görüyorum. İnşaat bekler, makine montajı erteler kalır, işletmesel sorunlar çıkar — çoğu kez 2028-2029'u görürsün. Hedef iyi ama zaman iddialı. 3 bin kişi istihdam. Sayı nasıl hesaplanmış belirtilmemiş. Mevsimsellik, otomasyon, işçi başına verimlilik — detaylar soyut. Rakam havada duruyor. Yapı detaysız, tempo hızlı. Böyle projelerde hesaplamalar değişir, tarihler kaydırılır. Umarız bu da düzgün ilerler.

Teknoloji kaynağı yok. Çin'deki tıbbi bitki işletmeleri kurulu ve fiyatı ucuz. Girdi maliyeti arttığında 60-70 milyon dolarlık hedef tutmayacak.